154М.Қарабаев аўдармасыЫшқы пайғамбары дарақ астына, Жатты да, шырағын зыңғытты былай. Периштелер жақынласты қасына, Ол уйқыға кетти, келди бир қолай. Талай қызға жапа шектирген шырақ, Периште қолына түсти, ол муздай- Суўға басты отты быжлатып сол ўақ, Қуралдан айрылды жатырған қудай. Ол шырақ тийген суў қайнады ысып, Ол емледи не бир наўқас, кеселди. Шомылдым қайнаған сол сайға түсип, Муҳаббат дәртинен айыққым келди. Қашан да муҳаббат суўды қайнатты, Ҳәтте суўыта алмас суў, муҳаббатты. Ибрайым Юсупов аўдармасы. Жаныўлы шырағын таслай салды да, Перилердиң бири келди алыўға. Ҳәм уйқылы пирди айырып қуралдан, Шаланы апарып батырды суўға. Шыпасы сол оттан ысыған суўдың, Көрдим көп наўқасқа балғанын даўа. Мен де сол булаққа бетимди жуўдым, Ашықлық дәртинен болсам деп саўа. Муҳаббаттан суў қызды, бирақта суўдан- Шөллеген ашыққа жоқ екен дәрман. Перевод С.Маршака Божок любви под деревом прилег, Одна из них приблизилась к огню, Вода потока стала горячей. Любовь нагрела воду, - но вода Перевод А.КузнецоваВздремнуть прилег малютка-Купидон, Любовный факел выпустив из рук. Когда его сморил глубокий сон, То стайка юных девственных подруг, Хранящих целомудрия обет, Подкралась тихим шагом легких ног, Украли факел радостей и бед, И был обезоружен спящий бог. В воде холодной тот огонь поник, Вода нагрелась, стала горячей, И я ходил купаться в тот родник, Чтоб излечиться от любви своей... И понял - воду в силах страсть нагреть, Любовь в воде не может охладеть. Перевод А.М.ФинкеляУснул однажды мальчик Купидон,Беспечно бросив факел свой заветный. Увидя этот безмятежный сон, К божку подкрались нимфы незаметно, И лучшая из девственниц-подруг Похитила губительное пламя - И возбудитель сладострастных мук Обезоружен был ее руками. Горящий факел брошен был в ручей, И в нем вода, нагревшись до кипенья, Целительною стала для людей. Но я влюблен - и нет мне исцеленья. Согреться может от любви вода, Любви ж не охладить ей никогда. Перевод Н.Гербеля Раз, возле положив свой факел огнеметный, Одна из них взяла тот факел, свет свой ливший Она в ключе лесном тот факел погасила, Узнал, сойдя с него, что если согревает ОригиналTHE little Love-god lying once asleepLaid by his side his heart-inflaming brand, Whilst many nymphs that vow'd chaste life to keep Came tripping by; but in her maiden hand The fairest votary took up that fire Which many legions of true hearts had warm'd; And so the general of hot desire Was sleeping by a virgin hand disarm'd. This brand she quenched in a cool well by, Which from Love's fire took heat perpetual, Growing a bath and healthful remedy For men diseased; but I, my mistress' thrall, Came there for cure, and this by that I prove, Love's fire heats water, water cools not love. |